Terapia z elektrostymulacją
Elektrostymulacja w logopedii to nowoczesna metoda wspierająca terapię zaburzeń mowy, połykania, oraz funkcji mięśni twarzy i szyi. Wykorzystuje się w niej prąd o niskim natężeniu do stymulacji mięśni i nerwów.
Czy elektrostymulacja boli?
Nie, elektrostymulacja nie boli, choć odczucia mogą być różne w zależności od osoby:
- Najczęściej pacjent odczuwa delikatne mrowienie, lekkie skurcze lub drgania mięśni.
- Dzieci zazwyczaj dobrze znoszą zabieg – ważna jest odpowiednia intensywność i czas trwania.
Kto może korzystać z elektrostymulacji w logopedii?
Z elektrostymulacji mogą korzystać pacjenci z różnymi problemami w obrębie narządu mowy i połykania, m.in.:
- Pacjenci z dysfagią (zaburzenia połykania) – np. po udarach, urazach mózgu, w chorobach neurologicznych, czy dzieci u których nie wykształcił się dojrzały sposób przełykania.
- Dzieci z zaburzeniami miofunkcjonalnymi – np. osłabione napięcie mięśni języka, policzków, warg.
- Wady wymowy związane z niewłaściwym napięciem mięśniowym – np. seplenienie, rotacyzm, nosowanie.
- Pacjenci z opóźnionym rozwojem mowy – jako element wspomagający stymulację neuromięśniową.
- Osoby z niedowładami lub porażeniami mięśni twarzy i szyi – np. porażenie nerwu twarzowego (VII), dystrofie mięśniowe.
Terapia może być stosowana zarówno u dzieci (zwykle od 3–4 roku życia), jak i dorosłych, pod warunkiem współpracy i braku przeciwwskazań.
Przeciwwskazania do elektrostymulacji:
- Rozrusznik serca lub inne implanty elektryczne.
- Nowotwory – szczególnie aktywne lub niezdiagnozowane zmiany w obrębie głowy i szyi.
- Choroby skóry w miejscu aplikacji – np. infekcje, rany, oparzenia, egzema.
- Epilepsja – szczególnie bez zgody lekarza.
- Zaburzenia czucia w miejscu stymulacji – brak odczuwania prądu może prowadzić do uszkodzeń tkanek.
- Zaburzenia rytmu serca – wymagana konsultacja z lekarzem.